Monday, September 21, 2009
Text
Boknoy : ay naku hon...uu, si pareng Pedro yan, kasi nagyaya siya ngayun.
Boknay : eh, bakit Petra ang nakalagay sa cp mo.
Boknoy: naku hon palayaw niya lang yan kasi marami nang Pedro ang naka-store diyan sa cp ko.
Boknay: ganun ba o "p@###!!!" mo basahin mo sabi ng kumpare mo , hindi daw kayo matutuloy ngayun kasi may regla siya!
Toink! huli si Boknoy, kasi naman bakit Petra ang nilagay sa pangalan ni pareng Pedro masyadong obvious! he he he he...
Posted by Nathan at 5:16 PM 0 comments
Friday, September 18, 2009
Anibersaryo
Mahiwaga ang buhay ng mga matatanda. Hindi matutumbasan ng salapi ang kanilang mga karanasan at karunungan. Nag-uusap ang mag-asawang Intoy at Inday Boknoy sa loob ng bahay dahil sa nalalapit na Diamond Anniversary ng kanilang kasal . Sa haba ng panahon nang kanilang pagsasama ay nabiyayaan sila ng labing anim na malulusog na anak na hindi magkasya sa kanilang pintuan.
“Alam mo Inday , sa tagal ng ating pagsasama ay itinuring na kita na para kong kapatid,” ang matamis na sambit ni Intoy.
“ Ganun!,”
“ Oo, kasi lagi tayong nagdadamayan sa hirap at ginhawa.”
Parang hinaplos ang puso ni Inday sa kanyang narinig mula kay Intoy.
“ Alam mo mahal, sa tagal na nang ating pagsasama ay itinuring na kitang anak,” ang matamis na wika ni Inday.
“ Ang sweet mo naman mahal” kindat nya sa asawa.
“ E, bakit mo naman nasabi ‘yon?,” tanong ni Intoy.
“ Parati ka kasing nadede sa akin” ang malaswang ngiti ni Inday.
“ Teka! Bakit parang umiinit ata ang aking pakiramdam?” usisa nito.
“Eh, kasi naman titingin din… ‘yang dede mo nakalaylay na sa kape mo,” bulalas na hakhak ni Intoy.
Mahirap talagang magparami at magpalaki ng labing anim na anak. Sus maryosep, makakalimutan mo ang sarili mo.
Posted by Nathan at 10:06 PM 0 comments
Monday, September 14, 2009
Sampung Utos
Sa panahon ngayon ay napakahirap humanap ng trabahong mapapasukan. Kailangan mong maging matiyaga at masipag sa trabahong pinasukan. Katatapos lamang ni Boknoy sa kursong abugasya sa Pamantasan ng Sagip-Isip. Natanggap itong abogado sa isang NGO Non-Government Organization.
Kringgg….kringggg…..kringgg….!!
Isang malakas na tunog ng telepono ang nagwawala sa mesa, agad itong sinagot ni Boknoy.
“Hello! This is operation 666,” ang bungad na bati nya.
“Tu-tulungan n’yo po kami! Huhuhu…inatake po ang aking ama at kami po ay
tinatanggihan sa Ospital, parang awa nyo na,” ang basag ng tinig ng isang babae.
Agad na tinungo ni Boknoy ang address ng bahay na ibinigay sa kanya ng babae.
Dahil agaw- buhay ang matanda ang panay ang iyak ng mga kaanak ay binilisan nya ang pagpapatakbo sa sasakyan. Di kalayuan sa simbahan ay nakita nya ang isang gusali na may nakasulat na Ospital. Panay ang pagtatalo ng mga kaanak kung saang Ospital dadalhin ang matanda.
Sa labis na pagkataranta at pagmamadali ay inihinto nya ang sasakyan at ibinaba ang naghihingalong matanda at mabilis na sinugod sa Emergency Room ng Ospital. Ngunit hinarang sila ng guwardiya. Hindi nakinig si Boknoy at niratratan nya ito tungkol sa mga karapatan ng pasyente.
“Unang utos! Bawal sa batas na tanggihan ang isang pasyente sa Ospital lalo na’t nag-aagaw buhay,” ang Attorney –no- case pagtatanggol nya.
“Ikalawang utos! Huwag mamimili ng pasyente ang Ospital”
“Ikatlong utos! Huwag humarang sa pintuan ng E.R.
“Ikaapat na Utos! Huwag ng usisain ang pasyente lalo na’t ito’y agaw-buhay.
“Ikaanim na utos! Buksan ang pintuan upang makapasok ang naghihingalong pasyente”
Walang nagawa ang nakatulalang guwardiya sa talas ng dila ni Boknoy patungkol sa batas.
Hehehe…abogado yata ako, kaya wala kayong laban sa akin.
Pagpasok niya sa E.R. ay bigla siyang nagulat sa kanyang mga nakita.
“Aw…aw…awhhooo…,” tahol ng mga aso.
“Huhuhu…hahaha…huhuhu..hahaha,” bigkas-gulat naman ng mga unggoy.
Lalong nagalit si Boknoy at pinaalalahanan ang mga duktor sa karapatan ng pasyente.
“IKapitong utos! Ayon sa Article 42 ng Ospital Code, bawal dalhin ng mga duktor ang kanilang alagang hayop sa loob ng Ospital habang nanggagamot…hmmmppp…!!,” ang mariing pagtatanggol nya.
“Ikawalong utos! Huwag gamitin ang dugo ng hayop bilang pansalin ng dugo”
“Ikasiyam na utos! Asikasuhin agad ang pasyente”
Hindi nakatiis ang isang Doktor at lumapit sa kanya.
“Ano po bang hayop ang ipapagamot nyo… hayop ba?” tanong nito.
“Ha-hayop… ka diyan, hindi mo ba nakita na naghihingalo na ang pasyente,” sagot nya.
“Ikasampung utos! Article 42 ng Animal Code, bawal dalhin ang tao sa Ospital ng mga hayop…hmmmppp!!,” mariing pagtatanggol nito.
Biglang may bumara sa lalamunan ni Boknoy at napalunok sya ng malalim.
Lalong inatake ang matanda sa kanyang narinig at tuluyang natigok.
Posted by Nathan at 9:54 AM 0 comments
Wednesday, September 9, 2009
Ang Babaeng Hinugot sa Lalamunan
Panoorin ng mga kalalakihan nang maglaway sa alindog ng dilag.
Ito'y labis na kaiingitan ng mga kababaihan.
Watch now na!
Posted by Nathan at 5:44 PM 0 comments
Tuesday, September 8, 2009
Himutok ng Tiyan
Posted by Nathan at 6:01 AM 0 comments
Sunday, September 6, 2009
TOROTOT
Posted by Nathan at 7:17 PM 0 comments
Friday, September 4, 2009
Bagong Anyo

Paaralan
Ibang-iba ang bagong sibol
Ibang-iba ang kanilang kilos
Ibang-iba ang kanilang tunog
Mag-aaral
Ibang-iba ang mga matatanda
Ibang-iba ang kanilang kilos
Ibang-iba ang kanilang tunog
Magulang
Noong panahon namin:
Ibang-iba ang mga kabataan
Ibang-iba ang kanilang kilos
Ibang-iba ang kanilang tunog
Guro
Ibang-ibang ang panahon
Ibang-iba ang kapaligiran
Kailangan nang bagong anyo
Posted by Nathan at 11:22 PM 0 comments
Wednesday, September 2, 2009
Padyak

Boy Padyak: Manong saan po tayo?
Mr. Padyak: Sa Malacanang
Mr. Padyak: Anong bang pangarap mo?
Boy Padyak: Gusto ko sanang makapag-aral kaso hindi kaya ni Inay at Itay.
Mr. Padyak: Anak, itabi mo.
Boy Padyak: Bakit po?
Mr. Padyak: Lagpas na tayo.
Bumama si Mr. Padyak sa palengke at nag-usisa sa mga taong may problema sa buhay.
Tandang Padyak: Marami nang nagpunta rito pero ikaw lang ang tumigil at nakinig, anak sana hindi ka magbago.
Manang Padyak: Oo nga, madalas kaming magkasakit pero wala kaming pambiling gamot, ikaw lang ang makakatulong sa amin.
Neneng Padyak: Hindi niya tayo pababayaan!
Barangay Padyak: Oo nga!
Sumakay muli si Mr. Padyak, at siya na ang nagmaneho.
Batang Padyak: Saan po tayo pupunta?
Mr. Padyak: Aatras na tayo, may bago ka kasing pasahero
Barangay Padyak: Whaa....bakit mo kami pinabayaan!
Posted by Nathan at 6:51 AM 0 comments
Tilamsik
Isang takal, isang hagod, isang buhos
sa pila balde-baldeng nakatiwangwang,
sa tilamasik ng tubig mula sa tabo
na sinalok sa loob ng plastik na drum.
Isang kislap, isang kurap, isang hikab
sa politikong nakapagpabagabag
sa tilamsik na salapi mula kay Juan
na nagpapagal sa paghinog ng uhay.
Isang bagsak, isang tagak, isang putak
kay Juan na tumitilamsik sa sindak
sa mga anyong tupa na dugong-lobo:
kung minsan ay santo, minsan ay payaso.
Isang sibat, isang kidlat, isang pilat
sa agua de panakot sa mambabarang
na bumibiktima ng hinog na uhay
na gagawing midyum sa nalalapit halalan.
Isang lakas, isang bigkas, isang bukas
sa pagsasama-samang mulat,
sa tilamsik ng balota sa ballot box,
para sa pag-ahon ng lipi ni Juan.
Posted by Nathan at 6:44 AM 0 comments
Monday, August 31, 2009
Aklat ni Bokbok

Tuwing ako'y namamasyal sa malawak mong kaharian,
gilas mo'y katangi-tangi sa mga musmos sa lansangan.
Katad mo'y pinaitim ng sinag mula sa silangan;
paa mo'y pinakapal nang mahabang lakaran.
Katawan mo'y hinulma ng parisukat na sasakyan
na kinakampay ng tatlong bilog na sagwan.
Kasiyahan mo'y nagmula sa mga pinagsawaan ng tanan,
Hagad-hagad ang mga kaisipang hinango sa putikan.
Malayang sinalansan sa tigang na isipan
na pinakikiwal nang masansang na amoy sa kanluran,
pinasisingaw nang anag-ag ng buwan: nang imyunisahin---
perlas na silanganan--- mula sa inaalig na kaalaman.
Sa gabay ng talang maliwanag at daluyong ng dalampasigan,
Ikinubli ang kalagayan sa hambalos ng along tampalasan
Na nililimliman ng huwad na tala sa karimlan
Mula sa malawak at mahabang tanaw na karagatan.
Umahong maalwan, malinis ang isipan,
buong galak na iwinaksi sa hamon ng kapaligiran
Nang ang pagkatao'y di madungisan
ng mga aral na nilimbag ng mga nilalangaw sa lipunan.
Posted by Nathan at 3:30 PM 0 comments





