Cara Y Cruz: Ang Kalansing ng Tatlong Bente Singko

Madalas ang kaskas ng tatlong bente singko. Panay-panay ang lagapak ng tatlong bente singko. Sunod-sunod ang kalansing ng tatlong bente singko

Tatlong bentes singko lang ang kailangan sa larong Cara Y Cruz. Kapag hinagis ang barya nang hindi gaanong kataasan ay dalawa lamang ang maaring maging resulta kundi cara ay cruz. Ang laging titira ay ang magpapakara at sisigaw naman yung lalaban ng cruz. Ihahagis ang barya depende sa resulta ng tatlong bente singko. Kapag hindi parin nakukuha ang tamang bagsak ng cara o cruz ay magpapatuloy ang magpapakara sa paghagis ng barya. Ito ata ang pimakamaingay na sugal bukod sa Madyong. Sa Madyong kasi ay saglit na karambola ng mga dice tapos tatahimik na pero ang cara y cruz ay walang humpay ang tunog nito sa semento hanggat hindi nagkakasabay-sabay ang labas ng mukha ng cara o cruz. Minsan ay nilalagyan pa nang palatandaan na pentel pen ng mga tumatapat sa krus. Bukod kasi sa ingay ng mga tunog ng barya ay maingay din yung mga nag-side bets. May sisigaw ng piso sa kara na ang ibig sabihin ay P100 ang pusta sa mangangara, kapag dos naman ay P200, tres P300...pinaiikli lang nila yung tawag sa salapi.

Sa larong ito ay hindi maiiwasan ang onsehan kaya may hahawak ng taya na tinatawag na Poly. Hahawakan nito ang pusta ng maka-cara at maka-cruz pero makakakuha sya ng porsyento. Kapag naman parating kara ang lumalabas sa bawat hagis ay mag-roll lang ang cara hanggang makuha ang ikatlong cara bago makapag-release ang magpapakara.

Bakit maraming nalululong sa sugal na ito? Bakit tatlong bente singko pa ang napili nila sa sugal na ito? Gaano ba katalamak ang sugal na ito? Ano ang repleksyon ng sugal na ito sa lipunan? Bakit mahirap sugpuin ang sugal na ito?

Isa sa malaking problema na kinakaharap ng bawat paaralan sa kasalukuyan ay ang larong kara o krus ng mga mag-aaral. Naging krusada ng aming paaralan ang pagsugpo nito. Tinitignan ng mga kabataan sa kasalukyan na isa lamang itong libangan dahil hindi naman kalakihan ang pusta kung ikukumpara mo sa ibang sugal. Subalit ang nakakaalarma ay ang walang pakundangan ang pagsakop ng sugal na ito sa loob ng klasrum. Masyadong matatalino ang mga batang naglalaro nito, naglalagay sila ng look out para hindi mahuli ang mga naglalaro. Simpleng kumpulan ang kanilang gagawin at magpupustahan sa abot kaya ng kanilang baon.

Kinahuhumalingan ito ng mga kabataan dahil madaling intindihin ang laro. Hindi mo na kailangan pang humawak ng baraha at intindihin ang mga simbolo, numero at patakaran ng paglalaro sa pagsusugal gamit ang baraha. Simple lang naman ang gagawin, pipili ka lang ng cara o tao at cruz, yung kabaligtaran ng tao. Hindi rin nakakainip ang sugal na ito, dahil sa ingay ng barya, at pag-asam sa susunod na mangyayari sa pagbagsak ng tatlong barya sa semento. Madaling mahuli ang pandarayang gingawa sa larong ito, di tulad ng baraha ay kailangang mabilis ang iyong mata sa pagtingin nang pagbabalasa ng baraha at maging mapanuri ka rin sa mga taong nakapaligid na marahil ay kasabwat ng bangka.

Maaring ganapin ang sugal na ito sa mga tagong sulok na mahirap mapasok ng mga pulis. Hindi mo kailangan nang magarang lugar para lamang sa larong ito. Basta may semento o malapad na bato ay talo-talo na ang mga parokyano nito. At higit sa lahat ay madaling maitakbo ang ebidensya, dahil handy sa bulsa at mabilis na maipapasa sa ibang tao na nakapaligid. Mabilis din ang pagkilos sa pagtakbo para hindi maabutan ng mga alagad ng batas. Hindi tulad ng ibang sugal na kailangan pa nang malaking pwesto para lamang makapaglaro at mahihirapan din sila na tumakas kapag nasakote agad ang lugar ng sugalan.

Magaang kasi ang tatlong bente singko at mas matalbog kumpara sa ibang barya. Upang higit na mas maganda ang kalansing at ikot nito ay kadalasan na kinakaskas pa ang gilid nito, para hindi raw sumala sa paghagis. Mas magiging payak raw ang bagsak nito sa semento kapag tinanggal ang pabilog na umbok sa gilid ng barya. Madali pang dakmain ang baryang ito sa bawat hagis.

Karamihan sa mga tumatangkilik ng sugal na ito ay ang mga mahihirap. Wala kasi silang sapat na salapi para pumunta sa Casino. Nahihirapan silang intindihin ang larong Madyong. Nababagalan sila sa ikot ng baraha kaya sa barya sila umaasa. Barya-barya lang naman daw ang kanilang pera kaya hindi matatawag na sugal ito, kung ikukumpara sa mga naglalaro sa Casino. Masyadong kumplikado rin ang Lotto dahil marami ang tumataya nito. Kumpara sa cara o cruz ay 50/50 ang tsansa na mananalo, samantalang sa Lotto ay mahirap malaman kung ilang porsyento ang tsansa ng iyong panalo.

Ika nga ang buhay ay parang BENTE SINGKO. Sa kasalukuyang presyo ng mga bilihin ay mahirap makabili ng isang produkto na ang halaga ay bente singko. Pasalamat ako at naabutan ko pa ang halaga ng baryang ito, nakakabili pa ako ng ilang piraso ng puto seko sa halagang bente singko at, nung una akong sumakay sa dyip ang bayad lang ay dalawang bente singko, makakapag-byahe ka na nang ilang kilometro. Saan mo nga naman isisiksik ang tatlong bente singko kung puro cards at cash ang ginagamit sa transaksyon ng pamilihan. Dati rati pwede kang makatawag sa telepono gamit ang tatlong bente singko. Gumawa pa nga ng kanta si Dindong Avanzado sa halaga ng tatlong bente singko. Ayon sa kanyang awitin na tatlong bente singko lang ang kailangan upang makausap ang kanyang minamahal nang kahit sandali lang. Pinipilit pa nga nya yung ale na palitan yung pera nya ng barya para muling makatawag sa kasintahan nya. Pero ngayon, hindi mo na magagamit ang baryang ito sa pagtawag sa telepono o selfon. Kapag nanghingi nga ang bata ng pera, hindi bente singko ang hihingin kundi piso o kaya limang piso. Kahit sa kanilang murang edad ay makikita mo na hirap silang makabili ng kahit anong pagkain sa tindahan gamit ang bente singko.


Sa mga labis na nangangailangan, ang bente singko ay NAPAKAHALAGA. Sa mga namamalimos sa kalsada ng kamaynilaan, ang bentsingko ay katumbas ng isang kasagutan sa kumakalam na sikmura. Sa isang pasaherong tatay na may 7.75 sa bulsa, ang kapalit ng bentsingko ay ang yakap ng mga anak na pampahupa sa nakakapagod na trabaho sa buong maghapon. Sa nakukulangan, ang bentsingko ay buhay. Buhay para sa mga taong umaasa sa habag nang ibang tao at habag nang tadhana. Ang baryang ito ay repleksyon ng kahirapan sa bansa. Kahirapan na matagal nang impit na sigaw ng mga naghihikahos na pamilya.

NGUNIT ang kalansing ng tatlong bente singko sa larong cara cruz ay pagpapakita nang kamangmangan ng ilang matanda at kabataan sa halaga ng salapi. Ang barya ay hindi ginawa ng Bangko Sentral ng Pilipinas upang maging instrumento ng sugal saan mang sulok ng bansa. Ika nga ang bawat sentemo ay syang bubuo ng isang daan. Ang bawat sentemo ay buhay ng daloy ng salapi sa ekonomiya ng ating bansa. Kaya marapat lang na pahalagahan natin ang bawat barya na dadaan sa ating palad. Ang pagpapahalaga sa barya ay pagpapahalaga sa kinabukasan ng bansa. Hayaan nating magwaldas ng milyon-milyon at libo-libong salapi ang mga mayayamang walang magawa sa kanilang pera. Dahil darating ang araw na maghahagilap sila ng barya at muli nilang iipunin ang mga bente singkong nagkalat sa kalsada para makabili ng pagkain.

Kaya bilang mag-aaral ay bigyan natin ng halaga ang pag-iipon sa barya at hayaan ang kalansing ng tatlong bente singko ay magtulak sa atin sa pagtamo ng ating munting pangarap. At tuluyang makahon sa kahon ng kahirapan ang Perlas ng Silanganan.

Guhit ng Palad

Tuwing maghihiwalay ang taon ay nag-aagawan ang mga istasyon ng telebisyo na ma-interview si Boknoy sa kanyang magiging prediksyon sa darating na taon. Dati rati ay hindi sya pinapansin ng midya sa tuwing magbibigay sya ng babala sa mga magaganap na sakuna sa bansa.

Hinulaan nya na babagsak ang World Trade Center sa Amerika, magkakaroon ng Tsunami sa Indian Ocean, lilindol sa Haiti, magkukudeta sa Oakwood, kakain ng mahal na putahe ang pangulo ng bansa, may bahay sa Amerika ang anak ng pangulo at mag-aaway si Ping at Erap.

Sa labas ng simbahan ng Quiapo nakapwesto ang manghuhulang si Boknoy. Nag-uunahan sa pila ang mga sumasampalataya sa kanyang kapangyarihan.

" Gusto ko pong malaman ang aking kapalaran sa hinaharap," hiling ng matandang lalaki na kinakapos ng hiniga.

"Ah, e, ayon sa guhit ng iyong palad ay malamang hindi na kayo magtatagal," ang prediksyon ni Boknoy. Ilang metro pa lang ang layo nito ay bigla itong nahimatay, agad itong ipinasok sa simbahan at minisahan.

"Gusto ko pong malaman ang aking kapalaran sa hinaharap,' hiling ng binatilyong lango sa droga.

"Ayon sa guhit ng iyong palad ay katatapos mo lang mag-drugs, at malalagyan ng posas ang iyong mga kamay,"

"Peace men...peace!" Ang bangag na senyas ng kamay nito.

Dinampot ito ng pulis at sinakay sa mobile.

" Gusto ko pong malaman ang aking kapalaran sa hinaharap," hiling ng dalaga na tadtad ng tsikinini sa leeg.

"Ayon sa tsikinini mo, ah...este, guhit ng iyong palad ay malamang mabubuntis ka."

Bumili ito ng mga halamang gamot na pamparegla sa labas ng simbahan.

"Gusto ko pong malaman ang gulong ng palad ng aking asawa," hiling ng mama.

" Nasan sya, ba't di mo kasama? tanong nito sa kliyente.

Napanganga si Boknoy at nagmunimuni.

"Huwag po kayong mag-aalala, eto po, dala-dala ko." May kinuha ito sa bag at nilapag ang dalawang putol na kamay sa mesa.

Biglang nanigas ang bagang ni Boknoy at di sya makagalaw sa takot.

Sumubsob naman ang mukha ng mga taong kanina'y nakapila sa pagkaripas ng takbo.

Brip

Mainit ang ulo ni Boknoy ng umuwi sa bahay. Kumukulo ang dugo nito sa sobrang galit. Galit na galit ito sa alagang kalabaw na tinamad magbungkal ng lupa sa bukid. Kaya't na pwersa sya na magmukhang kalabaw sa pag-aararo habang ang kanyang alagang Kalabaw ay abala sa panliligaw sa naligaw na Baka sa palayan.

Bago pa sumapit ang takip silim ay umuwi na ito ng bahay...

Sinalubong ito ni Boknay upang halikan.

"Huwag ka ngang haharang-harang sa pintuan na aasiwa ako sa mukha mo!" sigaw nito sa asawa.

Natulala si Boknay. Nag-init ang kanyang ulo. Nagulat 'to sa biglang kalabit ni Boknoynoy at nanghihingi ng piso pambili ng choco-choco. Sa asar nya ay piningot nya ito at pinalo ng tsinelas sa pwet.

"Kakakain mo lang...piso na naman. Mukha ka talagang piso!" bulyaw nya sa anak.

Nag-init ang ulo ni Boknoynoy sa biglang sulpot ng alagang asong si Bogart na tuwang-tuwang nakikipaghabulan sa kanya. Sa init ng kanyang ulo ay nasipa nya ito at piningot sa tenga.

Umiyak ang asong si Bogart at pumunta sa isang sulok, nang magulat ito sa biglang talon ng pusa na abala sa pagnenenok ng isda. Uminit ang ulo nito at mabilis nitong dinambahan ang pusa at kinagat sa buntot.

Matulin na nakatakbo ang pusa at sumuot sa ilalim ng papag. Uminit ang ulo nito, at nagulat, sa biglang sulpot ng daga na nagtatangkang magnenok ng pritong isda sa kusina. Hinabol ito ng pusa at tinalunan sabay kinalmot nang kinalmot.

Matulin na nakatakas ang daga at sumuot sa aparador. Sa asar nito ay binutas nito ang ang brip ni Boknoy.

Kinabukasan ay natagpuan ang patay na daga sa loob ng aparador habang kagat-kagat ang brip ni Boknoy.

KAHON

Welcome to the grand reunion of Boknoy clan

Nagkalat ang mga tarpaulin sa bawat kanto ng Barangay Balon Bato ang streamer nang salo-salo ng angkan ng mga Boknoy.


Mahigit sampung taon na ang nakakalipas nang huling maganap ang reunion ng kanilang angkan. Nakasanayan na ng bawat miyembro ng angkan na magdala ng kanya-kanyang bitbit ng pagkain sa gaganaping pagsasalo.

"Uy, Boknoy hanep naman ang outfit natin ngayon ah! Pormang Michael Jackson, bitin ang pantalon, may suot na isang pirasong gwantes, itim na sombrero at itim na jacket," puna ng tiyuhin nyang si Dugal.

Pumila sya para magpatala sa ini-ambag na kontribusyon ng bawat pamilya. Saglit syang natigilan sa pagsulat ng mabasa nya ang ambag ng mga kamag-anak:

Isang kalderong pritong salagubang, salaginto at alimasag.

Litsong baboy, baka at litsong kawali. Isang batyang pansit,

spaghetti at kanton. Isang bilaong kakanin, kalamay, puto,

biko, suman. Isang sakong bangus, tilapya, lapu-lapu, matangbaka,

alumahan, at talakitok. Drum-drum na juice at isang truk ng alak na

ginagamit ng mga bombero.

Lunod na lunod sya sa kanyang mga nabasa. Simple lang ang kanyang sinulat sa papel---KAHON.


Gulong-gulo ang kanyang tiyahin sa kanyang isinulat.

"Kahon! Anong gagawin namin dyan?" manghang-manghang tanong ng kanyang tiyahin.

"Basta...sopresa 'yan. Kakailanganin nyo 'yan mamaya," taas no'ng pagmamalaki nito.

Halos madurog ang mga kutsara, tinidor at plato sa maya't mayang balik sa mga hinandang pagkain ng kanyang mga kamag-anak. Sabik na sabik sila sa ambag ni Boknoy sa loob ng KAHON.

Matapos malantakan ang lahat ng pagkain ay inilabas ni Boknoy ang kanyang ambag. Pakanta-kanta pa sya ng ...Babalik ka rin...habang ipinamimigay ang bawat tableta ng IMODUIOM para sa masisiba nyang kamag-anak na naghihingalo ang bahay-gilingan.

SuperBoknonoy

Madalas ang pagsasayaw ng mag-asawang Boknoy at Boknay sa Obando Bulacan. Magtirik ng kandila sa simbahan ng Baclaran. Magdasal nang paluhod sa loob ng simbahan ng Quiapo. Patambling-tambling sa Groto tuwing mahal na araw.

Sa tagal ng kanilang paghihintay na mag-karoon ng anak ay dininig din ng maykapal ang kanilang panalangin.

Boknoynoy ang ipinangalan nila sa kanilang unico hijo.

Moreno, mataba, kulot ang buhok, malaki ang mata, malapad ang ilong, malaki ang noo at makapal ang nguso nito.

Mag-iisang taon na si Boknoynoy at napansin nilang bibo ito at mabilis matuto. Abala ang mag-asawa sa panonood ng Darna nang hindi nila namalayan na dumulas mula sa bulsa ni Boknoy ang piso.

"Darna!" sigaw ni Boknoynoy.

Nagulat sila nang biglang makapagsalita ito ng tuwid sa unang pagkakataon.

Plak-plak-plak-plak-plak....

Humahagalapak ang palakpak ng mag-asawa sa galak.

"Boknay, bata pa lang ang ating anak ay may pangarap na. Siguro gusto nyang maging superhero paglaki nya," galak na galak na pagmamalaki ni Boknoy.

"Hehehe...oo nga kita mo tumitirik pa ang mata," pagmamalaki naman ni Boknay.

Plak-plak-plak-plak-plak....

Muli na namang humahagalapak ang palakpak ng mag-asawa sa galak.

Napatunganga sila at nataranta nang tumirik ng husto ang mata nito at kinakapos sa paghinga.

Nagmamadali nila itong sinugod sa Ospital.

Matapos ang pagsusuri ay ipinaliwanag ng duktor na nakalunok ng piso ang kanilang anak. Iniabot nito kay Boknoy ang nakuhang piso mula sa lalamunan ng anak.

"Kinakabahan ako," pangamba ni Boknoy.

"Bakit naman?" pagtatakang tanong ni Boknay.

"Hindi ata normal na bata si Boknoynoy, baka isang syang superhero. Kabata-bata pa eh, lumulunok na ng piso"

"Sira ulo ka talaga! Ang tawag dyan katangahan."

Kinutusan nang kinutusan ni Boknay si Boknoy dahil sa sobrang asar.

Hubad na Larawan

Nasa kalagitnaan nang pagkukusot ng damit si Boknoy sa sandamakmak nyang labahan nang makapa nya sa bulsa ng pantalon ng kanyang anak ang isang hubad na larawan. Bigla syang napatayo at animo'y nagliyab ang kanyang katawan sa galit na parang isang superhero sa Dragon Ball Z.

Nagmamadali ang bawat yabag ng kanyang mga paa papasok sa kwarto ni Bokneneng. Nagulantang ito sa isang malakas na kalabog ng pinto.

Blag!

"Anong kahihiyan itong dinulot mo sa marangal na pangalan ng aking angkan na matagal kong inalagaan."

"Ano bang kahihiyan 'yon itay?"

Ipinakita nito sa anak ang hubad niyang larawan habang gigil na gigil na nakamasid sa anak.

"Hindi ba kahihiyan ito," pasigaw na himutok ng ama.

Nilambing-lambing nito ang ama. Pinunasan ang pawis, hinilot ang likuran at niyakap-yakap.

"Kasi naman itay, mula nang maging tao ako ay tatlong damit pa lang ang napasuot nyo sa akin. Parati na lang ang mga maluluwag na panty ni nanay na may zipper at damit na kasing laki ng elepante ang sinusuot ko. Tapos wala pa akong masuot, kasi ang bagal nyong maglaba."

Biglang natauhan si Boknoy at kinuha ang magazine na nasa ibabaw ng kama ni Bokneneg at marahang binuklat.

"Swerte ka at yung kutis ko ang minana mo kaya maganda ang kuha mo sa larawan," pagyayabang nito sa anak.

Paglipat nya sa kabilang pahina ay bigla syang nahimatay nang makita ang hubad na larawan ng asawa na naka-post rin sa magazine.

Buti pa Sila

"Ano bang papel ko sa'yo?"

"Tautauhan lang ba ako sa buhay mo?"

"Bahala ka kung ayaw mong makinig...sundin mo ang gusto mo at magpakasaya ka!"

Mainit na naman ang ulo ni Erpat dahil sa tigas ng ulo ni kuya Ariel. Panay kasi ang gala nya kung saang-saang lugar. Parati syang nagmamadali, at para bang sinisilaban ng siling labuyo ang kanyang talampakan sa kakagala. Ayaw nyang tumigil ng bahay nang makalaro kami, at makasama ang aming magulang. Animo'y mauubusan sya ng oras sa paghahagilap ng mga kaibigan at pamamasyal sa iba't ibang tanawin sa kamaynilaan. Pati nga ako ay naaasar na sa kanya, dahil hindi nya ako maturuan sa Math at Science. Sa aming apat, sya pa naman ang magaling sa numero at mangalikot ng kung anu-ano. Si kuya talaga parang hindi kapatid. Mas binibigyan nya pa ng panahon na turuan ang mga batang nakilala nya lang sa bawat kanto. Nagtitiis sya sa mga malalansang amoy nito at pilit na nakikinig sa mga kuwento nila. Pakiramdam ko tuloy parang ibang tao kami sa kanya. Bahala nga sya sa buhay nya.



"San ka na naman pupunta?"

"Aber! Aber! Aber!"

"Gusto mong ipadala ko na ang damit mo dyan sa lansangan!"

Mainit na naman ang ulo ni Ermat. Kakauwi lang kasi ni kuya galing skul ay nagmamadali na namang 'tong nagbihis at lumabas ng bahay at sumama sa mga aadik-adik na kapit-bahay. Sabi ni nanay na baka raw gumagamit na ng droga si kuya. Sabi kasi nila kung sino raw ang madalas mong kasama ay di malayong maging tulad ka rin nila. Napapansin ko kasi na panay-panay ang hingi nya ng pera sa aming magulang. Mag dadahilan na bibili ng pagkain, at may project sa eskwelahan. Kapag binuklat mo naman yung bag nya, ay makikita mo ang mga resibo ng gamot na binili mula sa iba't ibang botika. Lalo tuloy lumakas ang hinala namin na nalululong na sya sa masamang bisyo. Nung minsang mabanggit ni Ate na magpa-Drug Test sya ay bigla syang nagalit, at mariing tumutol. Hindi naman raw sya adik para magpasuri. Kinabahan lalo si Ermat sa kinilos ni kuya. Wala itong nagawa kundi umiyak na lamang sa isang sulok at ipagdasal ang panganay nyang anak na nawa'y malayo ito sa tukso.



"Yan ang napapala mo sa kakasama mo sa mga magnanakaw na 'yon!!"

" E, kung nanatili ka na lamang sa bahay ay nakatulong ka pa sa amin!"

"O, ano! Di ka pa nadala!!"



Sabay na uminit ang ulo ni Erpat at Ermat. Nagliliyab ito sa galit. Kasi ba naman, pati mga tirador ng mga plastic at kable ng kuryente ay binarkada ni kuya. Pati kasi yung nakatabing kable ng kuryente ay binenta nya. Wala na rin kaming magamit na plastic bottle ng mineral water dahil sa kakakuha ni kuya. Sumosobra na talaga sya. Wala na syang pinipili, wala na syang nirerespeto. Hindi na sya marunong matakot. Buo na ang kanyang loob, at higit sa lahat ay tila nakahanda na syang harapin ang kamatayan. Sya pa naman ang inaasahan ni Erpat at Ermat na magtataguyod sa amin at magtatanggol sa oras ng kagipitan. Sya lang ang nag-iisang lalaki sa apat na magkakapatid. Mataas pa naman ang pangarap nila sa kanya. Nagsusumikap nang higit ang aking magulang para sa kanya. Halos di na nga sila natututulog sa kakatrabaho para lamang makaipon para makapagpatuloy sya sa pag-aaral sa kolehiyo. Hindi nga bumibili ng bagong damit si Erpat at Ermat para sa kanyang kinabukasan. Tapos ganito pa ang kanyang igaganti sa kanila. Manhid talaga sya.



" Bakit...Bakit...Bakit???!"

" Bakit ngayon ka lang nagpaliwanag!?"

"Patawadi, hindi namin alam."



Andaya-daya talaga ni kuya Ariel. Lagi nya na lamang kaming ginugulat. Madalas nya kaming binibigla. Kaya pala nagtitiis sya sa mga malalansang amoy ng mga bata sa kalsada at nakikinig sa kanilang mga kuwento, ay para maihanda nya ang sarili sa mga sakit at kirot ng kanyang karamdaman. Pilit nyang inunawa ang mga taong sanay sa hirap dahil madalas nilang maramdaman ang matinding paghihirap. Wala pa daw sa kalingkingan ng kanyang nararanasan ang nararanasan ng mga tao sa looban. Kaya pala sya sumasama sa mga aadik-adik na mga kabataan ay para maintindihan nya ang bagsik ng epekto ng droga sa buhay ng tao. Sinisikap nyang paliwanagan ang kanyang mga kaibigan na mas mapait ang droga na kanyang iniinom araw-araw. Yung palang mga reseta na nakuha ni Ate sa kanyang bag ay gamot para sa kanyang karamdaman. Kaya pala nagtitiis sya na mag-ipon ng mga dyaryo, plastic at tanso ay para makaipon ng pambiling gamot panlaban sa Lukemia.



Kaya pala madalas syang nagmamadali ay nagmamadali na rin ang oras nya. Madalas syang mamasyal upang matanaw ang kayang nya pang tanawin. "Sorry kuya, kung naging makitid ang aking isipan." Hindi ka naman kasi nagsasalita. Parati mo na lang kaming niyayakap ng mahigpit at nilalambing. Parati mo na lang kaming binibigyan ng Rosas kahit hindi naman namin kaarawan. Hinayaan mo pa ang mga batang lansangan, mga adik at mga batang tirador ang magpaliwanag sa amin. Buti pa sila naipadama nila sa'yo ang pag-unawa at pagmamahal. Buti pa sila higit kang nauunawaan. Buti pa sila.

Paalam Ariel Union

Tula Para Kay Ariel Union


Dati rati...
madalas kitang makita sa apat na sulok ng paaralan
nakikinig, tumitingin, sumasagot, nakikipagkwentuhan
at humahalakhak sa tuwing ako ay nagpapatawa.

Dati rati...
Nakikita kitang nag-aayos ng mga upuan sa klasrum,
nagpapaalala na mag-ingat -- kapag uuwi ng gabi at umuulan;
kasamang nagpipintura ng klasrum habang nakikipagkulitan.

Dati rati...
Naririnig ko sa iyong mga labi ang salitang:"good afternoon sir,"
"kamusta na po kayo," "magaling na po ba kayo," "reunion naman dyan," " di ko kayo makakalimutan," " sana di kayo magbago," at " mahal namin kayo."

Dati rati...
kumikinang ang ngiti sa'yong mga labi,
masigla ang 'yong mga mata,
humahataw sa galaw ang 'yong kamay at paa.

Pero ngayon...
wala nang ngiti sa'yong mga labi,
wala nang sigla sa'yong mga mata,
wala nang galak sa'yong kamay at paa.

Pero ngayon...
nasa kabilang daigdig ka na;
may kinang na ang ngiti sa'yong mga labi;
maginhawa na ang iyong pakiramdam.

Paalam!
Kamusta mo na lang kami kay Bro.!

*******

Ang puso ng guro ay parang malawak na parang. Sa bawat taon ay pipilitin mong pagkasyahin sa'yong puso ang daang-daang mag-aaral na iyong makakasalamuha. Lahat sila ay bibigyan mo nang puwang sa iyong puso't isipan upang ang kanilang mga ala-ala ay syang magiging kong sanggalang sa susunod na hamon ng pagtuturo. Ito'y magsisilbi mong sandata upang maging matiisin at mahalin ang sinumpaang tungkulin. Kahit na ang sahod ay hindi sapat at ang trabaho ay hindi nagtatapos sa apat na sulok ng paaralan. Mabuti pa nga ang ibang empleyado na kapag umuwi ay wala nang iisiping lesson plan, test paper, class records, form-137, cards at lagay ng mga mag-aaral.

Hindi sila masasaktan kapag nakita nila ang mga palaboy sa daan. Iba ang guro, masakit makita na ang iyong mag-aaral ay nasa loob ng rehas ng bakal, at higit sa lahat ay makita mo ang iyong mag-aaral na namayapa na.

Binuksan mo ang iyong puso para sa kanila at nangarap nang isang magandang lipunan para sa kanila. Nangarap na magkikita kayo kapag puti na ang buhok mo at malayo na ang kanilang narating sa buhay. Ang tagpong ito ay dumudurog sa aking puso. Naghihinayang sa murang buhay na inagaw ng tadhana at iginupo ng sakit dahil sa kawalan ng sapat na salapi. Minsan naisip ko kung mayaman lang sana ako...kung mayaman lang sana ako ay natupad ko na ang pangarap ko para sa aking mga mag-aaral. Para sa aking mag-aaral na patuloy na nakikibaka sa hirap ng buhay. Pero wala naman akong magagawa upang bigyang lunas ang kanilang problema. Ang magagawa ko lang ay buksan ang aking puso at kalingahin sila sa oras na sila ay dumaan sa halimuyak ng aking isipan.

Ang Itlog at Manok bow!

Ang akin ay akin, ang sa'yo ay para sa'yo. Magiging akin lang ang sa'yo kung papasukin mo ito. Magiging sa'yo lang ang sa akin kung papasukin mo rin. Kaya't ang paggalang ng sa'yo at sa akin ay para rin sa atin.

Madalas pagtalunan kung alin ba raw ang nauna ITLOG ba o MANOK. Ang sagot ko depende sa manok kung ang manok ay inahin, malamang may kakayahan itong mangitlog. Kapag ito'y nangitlog pwede mo nang gawing kepsilog, tapsilog at kapsilog (pandesal, kape at itlog), malasado, binate, pinasakan, at kung gusto mong nang mabilisang luto ay ilaga lang ang itlog. Pero kung ang manok ay tandang ay wala itong kakayahang mangitlog, depende na lang siguro kung ito ay hermaphrodite o may dalawang kasarian. Hindi rin naman mangingitlog mag-isa ang inahing manok kung walang tandang. Kaya magmumula muna ang itlog sa tandang sa pamamagitan ng pakikipagtalik:ang mga itlog nya ay lilimliman nang itlog ng inahing manok hanggang sa maging isang ganap na itlog, na pagnabiyak ay sisiw, na paglaki ay manok, at maaring mangitlog depende pa rin sa kasarian. Bastat tandaan hindi maaring mangitlog ang bagay na wala pang buhay. Kaya hindi pwedeng mauna ang itlog dahil wala pa itong buhay. Ang itlog ay ang pormasyon ng buhay, ngunit hindi pa ito nagiging ganap na buhay hanggat hindi pa lumalabas ang sisiw. Nakakakita na ba tayo ng itlog na nagitlog ng itlog o itlog na nagitlog ng manok. Kaya't sipatin natin ang halaga ng itlog at manok sa ating buhay.

Malaki ang pakinabang ng manok. Noong hindi pa uso ang relo, ang tilaok ng manok ang ginagamit ng ating mga ninuno bilang orasan. Ang pagtilaok nito sa madaling araw ay hudyat na nang pagbangon para maghanda sa pagkalat ng sinag ng araw. Ang tilaok din ng manok ay ginamit ni Kristo bilang hudyat nang pagkakaila ni San Pedro bilang kanyang disipulo. Tatlong beses tumilaok ang manok at maikatlong beses din nyang ipinagkalulo ang panginoon. Nang marinig nya ang pagtilaok ng manok ay nagalit sya sa sarili dahil sa kanyang karuwagan na aminin ang katotohanan. Kaya nga na uso ang manok ni San Pedro. At dahil sa paniniwala ng mga kastila sa kakayahan ng manok ay itinuro nila sa mga sinaunang Pilipino ang larong sabong.

Masyado namang nawili ang ating mga ninuno sa larong ito na hanggang ngayon ay kinababaliwan nang mga sabongero. Limpak-limpak na salapi ang mapapanalunan sa sabong, depende kung magandang klase ang manok at sagana sa bitamina at tamang pagpapakain. Para humusay ito sa pagkikig at maitarak ang tare sa tamang posisyon sa kalaban, ay kailangang sanayin ito sa pamamagitan ng sparing.Bago paman sumikat ang boxing at makilala si Pacquio ay una munang sumikat sa bawat barangay ang mga manok.

Lowdiyes! Lowdiyes! Ito ang madalas kong marinig bago maganap ang sabong, at pagkatapos ng sabong ay kanya-kanyang karipas ng takbo ang mga usi, meron at sabongero, may mga pulis kasi na paparating. Ang ibig sabihin raw ng lowdiyes ay hindi dapat bababa sa diyes centavos ang pusta para malaki-laki ang hahamigin nang mananalo. Malaki pa kasi ang value ng diyes nung panahong iyon.Kwento nga sa akin ng nanay ko nung 1960's raw ay marami ka nang mabibili sa diyes sentimos. Hindi tulad ngayon ay ginagamit na lang itong pabigat sa bulsa o hinahagis sa wishing well, para matupad ang wish sa tubig.

Ang larong ito ay dinala rin ng mga pinoy sa ibang bansa, nagsasabong sila sa mga tagong lugar. Kwento sa akin ng kaibigan ko na galing Saudi, kapag wala silang makitang manok ay nilalagyan nila ng tare ang Pato. Grabe!! Napabungisngis talaga ako sa katatawa. Hindi ko kasi ma-isip kung paano tatarian ang Pato at pagsasabungin ito. Windang na windang ako nang marinig ko ang kwento nya, may ganung effort pa ang ilang kababayan natin na adik na adik sa sugal. Kahit mabilanggo pa o maputulan ng daliri ay ayos lang basta makapag-sabong lang.

Ilang sikat na personalidad rin naman ang nakilala sa sabong na patuloy na nahuhumaling sa palakasan ng mga manok. Hindi ba't si Ramon Revilla ay gumawa pa ng batas tungkol dito para maiwasan ang panggogoyo ng ilang tusong sabongero. Kilala rin sa Pacquiao na nahuhumaling sa sabong.

Kinabaliwan rin ito ng mga tiyuhin ko, madalas pa nga nilang hinihimas ang manok kaysa sa kanilang mga asawa, kaya madalas kong marinig na pinag-aawayan nila ay ang manok. Nang magselos ang tiyahin ko dahil sa mga manok na alaga ng tiyuhin ko ay pinagkakatay nya ito. Umuwi ang tiyuhin ko mula sa pagsasabong, gutom na gutom, at pagod na pagod, sabay higop sa mainit na sabaw ng tinolang manok. Matapos kumain ay agad nyang hinagilap ang kanyang manok, matapos mahilo sa kakahanap ay saka pa lamang nagtanong sa asawa nya. Masuka-suka ito sa galit dahil yung dalawang talisayin nyang alaga ay inulam nila sa hapunan. Syempre wala na syang magawa kundi ingatan ang natitira nyang talisayin.

Madalas din mabanggit ang manok kapag naghihirap ang isang tao. Sikat na sakit ang kasabihang, "isang kahig, isang tuka, ganyan kaming mga dukha..." Kailangan pa raw kumahig nang kumahig ng mga dukha para lang may makain sa hapag kainan. Kapag naman paindap-indap ang tulog ng isang tao dahil sa pag-aalala o di kaya naman ay sa trabaho ay tinatawag itong tulog manok. Karamihan ng drayber ng R.E. Taxi sa amin ay nagsasabi na kapag gabi sila bumabyahe ay tulog manok sila, para makabawi nang lakas sa bawat bakanteng oras.

Yung lolo kong ambularyo ay mahilig mag-alay ng manok. Nang madalas akong lagnatin dahil may nakikita akong anino na naglalakad at naririnig na kaluskos sa bubungan namin ay lumuwas pa ito ng probinsya para sa mahal nyang apo. Tuwang-tuwa naman ako kasi love ako ng lolo ko, kahit hindi ko sya maintindihan dahil bisaya ang kanyang salita. Ilang bayong din ang dala nito na ang laman ay manok. Gagamitin nya pala ito sa pag-papalayas ng mga maligno na nahuhumaling sa aking pagiging kyut (wala nang aapila). Nag-orasyon muna sya at parang dinadasalan ang manok. Pagkatapos magdasal ay ginilitan ito at iwinisik ang dugo sa apat na sulok ng bahay upang lumayas raw yung mga maligno. Nang maubos na ang dugo ng manok ay ibinaon nya ito sa aming bahay para maging proteksyon laban sa mga engkanto at maligno.Kaso lang nilagtan parin ako, kaya pala ako nakakakita nang kung ano-ano at nakakarinig nang mahihiwagang kaluskos ay dahil kinukumbulsyon ako sa sobrang taas ng lagnat dahil sa sakit ko na broncho.

Matagal-tagal rin bago nalaman ng magulang ko ang sakit ko. Kung saan-saan pa nila kasi ako dinala, una dinala yung poon ng birheng Maria sa aming bahay at panay ang dasal sa akin. Ang natandaan ko nalang ay laging ubos ang inihandang nilupak at palitaw ng nanay ko pagkatapos ng mahabang pagdarasal. Sunod nila akong dinala sa Born Again sa may Amoranto, litong-lito ako sa dami ng mga matatandang nakapalibot sa akin at kung ano-ano ang binibigkas nila. "Devil come out in the name of Jesus!" sigaw nung isang galit na galit na babae.

"Shirabasyasyasyang......lolalolalola...basyangsyangsyang....lalala." Halos mapatid ang litid nito sa kakadasal nang hindi ko maintindihang mga salita, habang tumatalsik-talsik pa ang laway. Hay-iskul na ako ng malaman ko na speaking of tongues pala ang tawag dun sa mga kinarambolang mga salita. Abay, bigla akong nagulat nang hatakin ako at itaas ng isang Manong na animo'y si Atlas ang dating. Halos malula naman ako sa pagbuhat nya, hala, lalong lumakas ang sigaw nila. Sabay-sabay na silang nagsasalita ng alien na salita.

Tuwing eleksyon ay madalas marininig ang salitang manok. May manok ang administrasyon at oposisyon. May lilitaw din na iba't ibang manok mula sa ibang partido o samahan. Kapag sasapit ang pampanguluhang eleksyon ay sangkatutak na manok ang lilitaw sa lansangan--- at magpapa-kyut sa mga botante. May manok sa sasayaw, kakanta, magpapatawa, tatawid sa bukid, lulusong sa baha, magpapa-retoke ng mukha at tiyan, at higit sa lahat ay mamimili ng boto. Ito yung uri ng manok na mahirap awatin sa pakikipag-sabong. Titilaok ito nang napakalas para mangako sa taong bayan na sya ang pang-derbe na makakalutas sa problema ng bansa.

Teka bakit ba madalas pagtalunan ng mga taong walang magawa ang ebolusyon ng itlog at manok. Kapag pumunta ka naman sa Pampangga hindi naman nila ito tatawaging itlog kundi 'ebon'at kung kakain ka naman sa mga center point (turo-turo)ay tatawagin itong kwek-kwek o tukneneng na pinagulong sa harinang at hinaluan nang kulay orange na food color. Kapag mahina raw ang tuhod ay bumili lang ng balot na isa ring itlog na mula sa itik. Ang pagkain raw ng balot ay pampasigla ng tuhod lalo na sa mga lalaking nanlalambot sa loob ng kumot. Hindi mo nga kailangan pang bumili ng mga energy booster para to keep you going. Dati rin ata kaming nagtitinda ng balot at penoy.

Mahirap malaman kung alin ang penoy at balot kapag hilaw pa ito kasi pareho ang kulay nila at tunog kapag inalog-alog. Kailangan mo pang pumunta sa madilim na lugar at pailawan ito para malaman kung may sisiw, para malaman kung alin ang balot at penoy.

Syempre para hindi ka mawindang sa kaka-alog ay kailangan mo itong guhitan nang itim na pentel pen para malaman ng mga bumibili na penoy yung binili nila. Kasi kapag nagkamali ka ng bigay ay malulugi ka, mas mahal ata ang presyo ng penoy sa balot. Kung sawa ka na sa balot ay pwede rin namang bumili ng itlog na maalat. Bakit pa kasi pinaalat pa ang itlog na ito, eh kinulayan na naman ito ng pula. Di ba't ang pulang kulay ay sagisag ng katapangan, kaya siguro nila kinulayan para palatandaan na matapang ang itlog na pula sa alat. Mas magiging masarap ang kain mo kung sasamahan mo ito ng kamatis, para maiwasan ang sakit sa bato.

Bago dumating ang mga kastila ay ginagamit na ang itlog. Mababait nga ang isang tribo sa Mindanao kasi takot sila sa itlog, kaya ayaw nilang gumawa ng masama. Takot sila kasing mamatay at makita yung mukha nila sa loob ng itlog. Kapag gumawa kasi ng masama ang isang tao sa tribo ay tatawagin ang Babaylan o yung pari nila at mag-oorasyon ito ng itatapat sa liwanag ang itlog habang ginagawala sa mukha ng mga pinagbibintangan sa krimen. Kapag nangingig ang kamay ng Babaylan at tumapat sa'yo ay siguradong guilty ka. Kapag hindi ka namatay sa oras na iyon ay ipapakagat sa mga antik at pulang langgam hanggang sa umamin ka sa ginawa mong kasalanan.

Nakakawindang siguro nung panahon na iyon, parang yun yung lie detector test nila na huwag i-deny o don't make a lie kung hindi mamaga ang katawan mo sa kagat ng langgam. Ang resulta ang babait ng mga ninuno natin, nasaksihan kasi nila yung isang lalaki na biglang namatay nang tapatan ng itlog. Hindi pa kasi uso no'n ang kaalaman sa atake sa puso. Inatake ata yung mama kaya na tigok, yun natakot tuloy yung mga nakakita kaya kumalat sa lugar yung tsismis. Dumami tuloy yung mga umalohokan nung oras na iyon. Sa ngayon, patuloy pa ring ginagamit ang itlog sa mga probinsya para malaman kung napaglaruan ka ng maligno o engkanto.

Madalas ding gamitin ang itlog pangontra sa ulan. Sabi ng mga matatanda para hindi raw umulan kapag may mahalagang okasyon ay mag-alay raw ng itlog. Sigurado raw na mapipigil nito ang ulan. Bakit nga kaya hindi tayo sabay-sabay na nag-alay ng itlog nung dumating si Ondoy? Kung sabay-sabay lang siguro tayong nag-alay ng itlog ay baka natakot si Ondoy sa dami nang makikita nyang itlog ay baka lumihis ito ng direksyon.

Napaisip din ako nung maliit ako. Sabi kasi ng tiyuhin ko ay kaya nyang ipasok ang itog sa bote ng softdrinks na hindi nababasag. Medyo sumakit din yung utak ko sa kakaisip kong paano gagawin yun. Ilang itlog din ang nabasag ko para lamang magtagumpay. Ginawa ko pa yung sinabi ni Thomas Edison: "Genuis is one percent percent inspiration, ninety-nine percent perspiration." Tagaktak nga ang pawis ko sa kakaisip kung paano ko gawin yun, sa bandang huli ay sumuko din ako at hindi ko nagamit yung pilosopiya ni Edison. Paano naman kasi nagalit sa akin yung nanay ko, dahil inubos ko raw yung nakatabing itlog sa kakapasok sa bote.

Ang resulta, napuno yung bote ng sabaw ng itlog at ginawa naming scrambled egg. Sa gutom ko ay naparami ang kain ko at parang na-scrambled din ang tiyan ko. Panay tuloy ang pag-upo ko sa trono, habang umiire at pigil na pigil ang hangin. Nang dumating yung tiyuhin ko ay ipinakita nya sa akin na naipasok nya yung itlog sa bote. Asar na asar ako, paano ba naman isang itlog lang yung ginamit nya, ako mahigit isang dosena, pero wala paring napala. Nung hinawakan ko yung itlog ang lambot, huli na nang malaman ko na binabad pala yun sa gas.

Sunod naman na ipinagawa nya sa akin na ibato ko raw yung itlog sa banig na hindi mababasag yung itlog. Syempre bata pa ako at malikot talaga ang isip ko. Kabibili lang ng nanay ko ng isang dosenang itlog sa Balintawak. Kumuha ako ng isa at ibinato ko sa banig...nabasag. Naku nagkalat pa yung sabaw sa banig. Kumuha agad ako ng basahan at pinunasan, nilagyan ko pa ng sabon para hindi lumansa. Malinis na sana ang aking plano kaso biglang dumating si Nanay, yun binalot tuloy sa akin yung banig. Wala tuloy akong matulugan nung sumapit na ang gabi. Asar na asar ako sa tiyuhin ko, pakiramdam ko natraydor ako.

Kinabukasan dumating sya may dala na namang itlog. Tinawag nya yung ilang pinsan ko at inangat yung banig. Aruy! Napasigaw ako.."eh,di mo namang sinabi na iaangat yung banig." Nilaga ata yung itlog kaya hindi nabasag. Usapan lang daw namin ay hindi mababasag yung itlog. Ako naman ang naghamon, hindi ko ginamit ang itlog, ramdam ko kasi na sanay na sya sa itlog at isa pa kung tuksuhin sya sa amin ay mukhang itlog pugo. Maliit kasi yung ulo nya, kaya mukha raw syang itlog ng pugo. Pinagawa ko sa kanya na ilagay mo sa likido ang asin nang hindi matutunaw ng ilang araw. Kinuha nya yung asin sa bahay. Kumuha nang isang sandok na asin, ilang minuto ang lumipas... ito'y natunaw. Naubos yung asin namin, hindi nya parin nagawa yung hamon ko. E, di panalo ako sa aming pinoyhenyo.

Nang magluto na ang kuya ko wala syang magamit na asin, yung ulam tuloy namin na sarsyadong isdang matabang ang lasa. Kinabukasan pinakita ko sa kanya kung paano gawin yun. Kumuha ako ng gas at inilagay ko sa bote sabay nilagay yung asin. Lumipas ang ilang araw hindi natunaw, huwag mo lang ngang aalugin. Ang premyo ko itlog ng pugo.

Hay, ang itlog at manok nga naman kapag dumulas sa lalamunan at sumirko-sirko sa tiyan hahamakin ang lahat makapag-Jollibee lamang. Iba na ata ang tawag ng mga bagong sibol na kabataan sa manok. Kapag may sabaw tinolang manok, kapag prinito friedchicken, at kapag nasa Jollibee chicken joy. Sya nga pala, kinaa-aliwan rin ang itlog sa mga parlor games. Nandiyan na maglaro ng salong itlog, at babasagin ang itlog sa pamamagitan ng talong na nakasabit pa sa bewang ng babae o di kaya naman ng lalake.

Napakalaki talaga ng pakinabang sa itlog at manok sa buhay ng tao. Kaya hindi dapat pang pagtalunan kung alin ang nauna sa itlog at manok.

IN MY LIFE

"Bastos ka...bastos ka talaga! Lumabas din ang tunay mong ugali. Nakatira tayo sa iisang bubong, araw-araw tayong magkasama at sabay tayong kumakain pero inilihim mo sa akin ang kalagayan ni Mark! Para kang...pwet ng baso!" -Ms. Vilma Santos

“I had to fly to the moon and back para maitawid ko ‘yung eksena na ‘yun with Ate Vi. Buti na lang nangibabaw ‘yung puso ni Noel (Lloydie’s character) over sa kaba na nararamdaman ni John Lloyd. Kahit papaano naka-deliver ako. Marami pang eksena na halos ganun ‘yung naramdaman ko nung gagawin na namin. Hindi madali na gumanap sa ganitong role na sila ang kasama mo. Bukod sa honor na makasama sila sa pelikula meron ding challenge na maka-deliver na nang mabuti. Sana magustuhan ng mga tao,” John Lloyd admitted.

More than getting acting tips from Vilma, John Lloyd also said that there is still so much that any actor can learn from working with the Star for All Seasons. “Pagmamasdan ko lang si Ate Vi sa set, walangka-effort-effort. Madami na akong natutunan sa kanya. Si Ate Vi mas masarap panoorin sa labas ng camera. Kapag napanood mo sa pelikula si Ate Vi maa-amaze ka talaga pero kapag walang camera mas marami kang makikitang magandang bagay sa kanya. Makikita mo ‘yung pagaasikaso niya sa lahat ng tao, mula sa aming co-actors niya, sa direktor, sa crew, sa lahat. Masarap ‘yung mga pagkaing dinadala niya kaya akala namin plano niya talagang patabain kami lahat, ha ha ha! Mas importante sa akin ‘yung mga bagay na natutunan ko kay Ate Vi bilang isang tunay na tao. Sa tingin ko ‘yun ang mga magpapatagal sa akin bilang artista.”

http://www.abs-cbn.com/Feature/Article/4715/John-Lloyd-Cruz-regards-
In-My-Life-as-a-milestone-in-his-career.aspx

Nadala ako sa linyang binitawan ni Ms. Vilma Santos sa bago niyang pelikula na In my life. Grabe ang akting ng beteranang aktres. Astig naman ang drama ni John Lloyd. Isang hamon naman ang papel na ginampanan ni Lius Manzano.

Ang istorya ay umikot sa pagkatao, pagiging ina at pangarap ni Sherly na isang Librarian sa isang eskwelahan. Librarian na nalipasan na ng modernong panahon at nanatiling nakapako sa Old School na kaalaman. Ginamit na lunan (setting) ang paaralan dahil dito unang nagaganap at naisasakatuparan ang pagbabagong nagaganap sa kapaligiran. Ang paaralan ay linangan ng kaalaman upang ang bawat mag-aaral ay maging handa sa kasalukuyang hamon ng tadhana. At dahil ang pagbabago (change) ay ang permanenteng bagay sa mundo ay kailangang sumabay ang bawat indibidwal. Dahil nabuhay si Sherly sa panahon na hindi pa uso ang kompyuter, DVD, MP3, IPOD, at Internet ay nangangapa sa takbo ng panahon. Nangangapa sa pagbabago ng kultura ng mga kabataan.

Bilang single mom, naging matatag sya sa bawat hamon ng buhay upang bigyan ng pangarap ang kanyang tatlong anak. Pangarap na sumakal sa kalayaan ng kanyang mga anak na magkaroon ng sariling desisyon at makadama ng pagmamahal  mula sa ina.

Bihirang makita sa mga pelikula ni Ms. V ang pagpapatawa. Talaga namang napahalakhak ako sa loob ng sinehan sa bawat kilos at bato nang linya ng bawat karakter na gumanap sa In My Life. Ito ay uri ng Comedy Drama na pelikula na kung saan ay bihirang gampanan ng Star for All Season. Pramis, mamamaga ang iyong esophagus sa kakatawa, tapos biglang mapipigil ang iyong tawa at babasagin ang puso mo sa mga madamdaming tagpo, kailangan mong pigilin ang pagpatak ng iyong luha para hindi naman dyahe sa mga nonood. Para kang isang baliw sa loob ng sinehan dahil sa pabago-bagong tagpo na nagaganap sa bawat eksena.

Hindi ko na pahahabain pa ang Film Review. Baka kasi maging spoiler ito sa nais pang manood. Hindi ka magsisisi matapos mong panoorin ang In my life. Hands-up talaga ako sa mga artistang gumanap. Swabe ang kanilang kombinasyon. Kaya ang masasabi ko ay Nobody, nobody like you...clap!clap!clap!